Historia

Kroton został założony około roku 710 p.n.e. jako kolonia achajska. Około roku 530 p.n.e. założył tu swą szkołę po ucieczce z Samos Pitagoras, a jego uczniowie przez jakiś czas rządzili miastem. Z Krotonu pochodził również słynny atleta grecki Milon.

Kroton rywalizował z Sybaris i około roku 510 p.n.e. pokonał to miasto w wojnie, w której ponoć po stronie krotończyków walczyło 100 000 ludzi prowadzonych przez Milona. Sybaris przegrało wojnę i zostało doszczętnie zburzone.

Podczas wyprawy Pyrrusa do Italii Kroton wciąż był dużym miastem, jednak już po klęsce Pyrrusa liczba ludności spadła o połowę. Miasto wpadło w ręce Bruttów, w rękach krotończyków została jedynie cytadela. W czasie wojen punickich Kroton był twierdzą Hannibala, a w roku 193 p.n.e. miasto stało się kolonią rzymską.

W roku 480 p.n.e. Kroton wspierał Greków walczących pod Salaminą, niedługo potem jednak sam został pokonany przez Locri i Rhegion i stracił na znaczeniu na korzyść Heraklei.

Crotone

Crotone (w starożytności Kroton albo Krotona) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Krotona; leży nad Morzem Jońskim na obszarze starożytnej Wielkiej Grecji, jedno z największych miast tego obszaru.

Według danych na rok 2009 gminę zamieszkują 61.371 osoby, 337 os./km².